Cascais. De naam klinkt als een zachte, fluisterende zucht die over de Atlantische Oceaan waait. Hier, aan de Portugese Rivièra, ligt een stad die de historische elegantie en de huidige, zonnige vrolijkheid in zich draagt. De citadel, de oude, koninklijke residenties, ze staan daar als versteende dromen van de glorie die voorbij is. En de zee, de Atlantische Oceaan, die is de constante, de onmetelijke, onverschillige minnares. Cascais is een stad die je verleidt met haar schoonheid, haar lichtheid, haar zwoele, Portugese charme. Maar de ware poëzie schuilt in de verhalen van de vissers, de eenvoudige, harde realiteit van het leven aan de rand van de oceaan. Ga hierheen, en wees stil aan de kust. En voel de zwaarte van de zee, de menselijke noodzaak om te dromen, maar de onontkoombare drang om te leven in de realiteit.