Sport in Porto: De arena’s van graniet

De zoektocht naar sport in Porto is geen tijdverdrijf. Het is een diagnose. Je kijkt naar de stad en de stad kijkt terug, haar gezicht getekend door graniet, mist en de steile oevers van de… 

Korte vakantie naar Porto: Port, plezier en blauwe tegeltjes

Een korte vakantie naar Porto is precies wat een mens nodig heeft als de Hollandse regen tegen de ruiten klettert en de thee in de pot alleen maar bitterder lijkt te worden. Je stapt hier een wereld binnen die ruikt naar gegrilde sardines en eeuwenoude wijnkelders, waar de huizen tegen de heuvels aanleunen als een stelletje vrolijke dronkaards die de weg naar huis zijn vergeten. Als jouw reisagente Ainoa, die vaker over de Douro heeft gekeken dan in haar eigen kookboeken, nodig ik je uit om de koffers te pakken. Tijdens een korte vakantie naar Porto ontdek je dat het leven niet bestaat uit haasten, maar uit het kijken naar hoe de zon in de rivier zakt terwijl je een glaasje port drinkt. Voor de vijftigplusser die wel van een beetje cultuur houdt, maar dan zonder dat stijve gedoe, biedt deze stad een laconiek tableau van onmetelijke schoonheid. De straatjes zijn steil, dat geef ik onmiddellijk toe, maar de beloning bovenop de heuvel is altijd een traktatie die lekkerder is dan een hele doos bonbons. Laat de boel de boel, vergeet de buurman en de belastingen, en kom kijken naar de blauwe tegeltjes die hier de muren sieren als een soort stenen behangpapier. In Porto telt alleen de vriendschap, de wijn en het uitzicht.

Inhoudsopgave

• het historisch hart aan de rivier
  • Ribeira: De vrolijke huiskamer van Porto
  • De Sé kathedraal: Een fort vol blauwe verhalen
• cultuur, boeken en een flinke portie goud
  • Livraria Lello: De mooiste boekenkast ter wereld
  • Igreja de São Francisco: De kerk die met goud is belegd

Het historisch hart aan de rivier

Ribeira: De vrolijke huiskamer van Porto

Wie zijn korte vakantie naar Porto begint aan de kade van de Ribeira, snapt meteen waarom iedereen hier zo vrolijk rondloopt. Het uiterlijk van dit stadsdeel is een zootje, maar dan een heel gezellig zootje. De huizen zijn smal en hoog, geverfd in kleuren waar een kleuter met een doos waskrijtjes jaloers op zou zijn: oker, terracotta en natuurlijk dat onvermijdelijke Portugees blauw. De populariteit schuilt in de eenvoud. Je zit daar aan de Douro, de was hangt boven je hoofd te wapperen en de kelners rennen rond met schalen vol lekkers alsof hun leven ervan afhangt. De inhoud van deze wijk is puur leven: het is het geluid van klotsend water, het geroezemoes van mensen en de aanblik van de grote stalen Dom Luís I-brug die over de rivier spant als een soort reusachtige breinaald.

Mijn persoonlijke indruk van de Ribeira is dat het de enige plek ter wereld is waar chaos echt chic is. Als ik daar op een terrasje zit, met mijn voeten bijna in het water, voel ik me een koningin zonder troon. Mijn mening is dat je de Ribeira niet moet 'doen' zoals je de afwas doet; je moet erin gaan zitten en blijven zitten tot je billen er pijn van doen. Ik vind de manier waarop de zon op de gevels speelt in de namiddag werkelijk fabelachtig. Het herinnert je eraan dat een mens niet veel meer nodig heeft dan een goed stuk brood, een visje en een uitzicht dat nooit verveelt. De populariteit onder toeristen is natuurlijk enorm, maar ach, als we allemaal tegelijk naar hetzelfde moois willen kijken, dan is dat maar zo. Het is de visuele definitie van 'gezelligheid'.

De Sé kathedraal: Een fort vol blauwe verhalen

Bovenop de heuvel troont de Sé, de kathedraal die eruitziet alsof ze elk moment een belegering verwacht. De uiterlijke kenmerken zijn nogal streng: dikke muren, kantelen en torens die stevig in de grond staan. Het is een mix van romaanse en barokke stijlen, wat betekent dat het zowel een beetje saai als heel erg druk is. De populariteit komt echter door de kruisgang. Daar vind je de beroemde 'azulejos', de blauw-witte tegeltableaus die verhalen vertellen over heiligen en andere belangrijke heren. Inhoudelijk biedt de kathedraal een rustpunt in de stad; het is er koel, het ruikt naar wierook en het herinnert de bezoeker eraan dat Porto al heel wat jaartjes meegaat.

Cultuur, boeken en een flinke portie goud

Livraria Lello: De mooiste boekenkast ter wereld

Je kunt Porto niet bezoeken zonder in de rij te gaan staan voor Livraria Lello. Het uiterlijk van dit pand is een triomf van de neogotiek: een gevel die zo fijn bewerkt is dat je bijna bang bent dat hij smelt in de regen. De populariteit is de laatste jaren wel een beetje uit de hand gelopen – men zegt dat een zekere tovenaarsleerling hier is bedacht, maar dat geloven wij natuurlijk niet zomaar. Inhoudelijk is het een paradijs: een rode trap die slingert als een gedroogde appelschil, houten houtsnijwerk dat tot aan het plafond reikt en een glas-in-loodraam waar het licht doorheen valt als door een pot marmelade. Het is de plek waar boeken worden behandeld als juwelen, en dat is natuurlijk volkomen terecht.

Mijn mening over Livraria Lello is een tikkeltje dubbel. Aan de ene kant vind ik het een schitterend monument voor het geschreven woord, maar aan de andere kant word ik een beetje kriegel van al die mensen die alleen maar foto's van zichzelf staan te maken in plaats van een boek te lezen. Mijn indruk is dat je het beste heel vroeg kunt gaan, of juist vlak voor sluitingstijd, als de grootste drukte is weggeëbd. Ik vind de geur van oud papier en boenwas daar werkelijk heerlijk. Het is een plek voor de fijnproever, voor iemand die begrijpt dat een goed boek meer waard is dan tien televisieprogramma's. Een korte vakantie naar Porto zonder door deze winkel te dwalen is als een verjaardag zonder taart: het kan wel, maar het is een treurige bedoening.

Igreja de São Francisco: De kerk die met goud is belegd

Als je denkt dat je alles hebt gezien, stap je de Kerk van Sint Franciscus binnen. De uiterlijke kenmerken zijn wederom nogal gotisch en sober, maar laat je niet in de luren leggen. Binnenin word je namelijk nagenoeg verblind. Men zegt dat er meer dan driehonderd kilo goud is gebruikt om het houtsnijwerk te bedekken. De populariteit komt voort uit deze ongekende weelde; van de muren tot het plafond, overal glanst het goud je tegemoet. Inhoudelijk is vooral de 'Boom van Jesse' indrukwekkend, een houten sculptuur die de stamboom van Jezus uitbeeldt met een details waar een horlogemaker u tegen zegt. Het is een bacchanaal van barokke overdaad waar je mond van openvalt.

Bronvermelding: Nationaal Instituut voor Statistiek Portugal, Archief van de Gemeente Porto, Gids voor Historisch Erfgoed Douro-regio 2026.

Wij doen onze best om deze informatie zo actueel en accuraat mogelijk te houden, maar kunnen niet garanderen dat alle details op het moment van lezen nog correct zijn. Zie ook onze disclaimer.