Wandeltocht in Cascais. Als ik die woorden schrijf, zie ik de inkt vloeien als het blauwe water van de Atlantische Oceaan dat onvermoeibaar tegen de witgekalkte muren van Portugal slaat. Ik ben Winnie, vijfenvijftig jaar…
Theaters in Sintra zijn niet louter gebouwen; het zijn de laatste bastions van de menselijke verbeelding in een stad die dreigt te verstikken in haar eigen sprookjesachtige esthetiek. Als theatermedewerkster die de wereld heeft afgereisd…
Een citytrip naar Lissabon begint in het hoofd, ergens tussen de angst voor de naderende herfst en het verlangen naar een zon die nog wel warmte geeft maar niet meer verzengt. Ik ben Ainoa, vijfenveertig…
Sport in Madeira is een curieus schouwspel van menselijke geldingsdrang tegen een decor dat eigenlijk te mooi is voor zoiets banaals als een balspel. Als vijftiger met een lichte afkeer van onnodige vrolijkheid, maar een…
De zoektocht naar sport in Porto is geen tijdverdrijf. Het is een diagnose. Je kijkt naar de stad en de stad kijkt terug, haar gezicht getekend door graniet, mist en de steile oevers van de…
Fietsen op Madeira. Het klinkt als een droom. Drie woorden die beelden oproepen van bloemen en de oceaan. Maar laat ik, als fietser in hart en nieren, eerlijk zijn: dit eiland is geen polder. Het…
Portugal. Het land dat zijn blik altijd naar de zee heeft gericht, naar het onbekende, naar de saudade. Lissabon. Een stad van de melancholie, met die gele trams die als zware insecten door de heuvels kruipen. Ge moet de Fado horen, die muziek die de zwaarte van het lot en de schoonheid van het verdriet bezingt. Dat is de Portugese ziel, hè. De kunst van het omarmen van de weemoed. De geschiedenis van de Grote Ontdekkingen, van de schepen die vertrokken naar het onbekende en nooit meer terugkwamen. En daar zit de essentie. De angst voor het verlies, de onzekerheid van het bestaan. Porto, de stad van de Douro en de zware, zoete portwijn. Ge voelt de authenticiteit, de ruwheid van een land dat niet probeert te behagen. Het is een land van de legenden, van de zeelieden die spraken met de sterren. Ge zoekt hier naar de rust, de bezinning. En ge vindt de mens, in zijn kwetsbaarheid, zijn moed om te blijven dromen, ook al is het lot onverbiddelijk. Portugal is een gedicht over de zee en de menselijke ziel.