Musea in Ventspils bezoeken is niet louter een toeristisch tijdverdrijf; het is een frontale confrontatie met de ziel van een havenstad die zich door de eeuwen heen met een bijna koppige overlevingsdrang heeft moeten heruitvinden.…
Een weekend naar Daugavpils is als het betreden van een levend archief waar de tijd niet lineair verloopt, maar zich in dikke, stoffige lagen over elkaar heen heeft gevleid. Als reisagente van vijfenveertig heb ik…
Films in Cēsis zijn geen toevalstreffer; het is de logische consequentie van een stad die haar eigen biografie in steen en schaduw heeft geschreven. Als filmregisseur heb ik de wereld overgereisd, van de steriele studio’s…
Fietsen in Sigulda is, mijn waarde en hooggeëerde Gelijkgestemde, een bezigheid die het midden houdt tussen een religieuze processie en een fysieke afstraffing door een hogere macht die weinig op heeft met onze menselijke zwakheden.…
Musea in Rundāle zijn als kamers in een huis dat koppig weigert te verouderen, een plek waar de muren voortdurend fluisteren over gepoederde pruiken, verloren eer en de onvermijdelijke vrieskou van een geschiedenis die nooit…
Kijk naar dit landschap. Nee, kijk echt. Zie je hoe het licht hier op de samenvloeiing van de Mūsa en de Mēmele valt? Dat is geen toeval, dat is cinematografie van de bovenste plank. Letland…
Theaters in Riga zijn als de Letse winter: ze bijten in je ziel en laten je daarna niet meer los. Ik ben Germaine van de Zanden, veertig jaar, theaterbloed in de aderen en de wereld…
Musea in Riga bezoeken is als het openslaan van een oud, teder boek waarvan de bladzijden ruiken naar de Baltische wind en het stof van vergeten dromen. Mijn vader vertelde vroeger dat een stad haar…
Sport in Kuldīga; ik hoor je al denken, jij met je dure bril en je abonnement op een literair tijdschrift: “Gabriel, hebben ze daar in die Letse uithoek wel meer dan een lekke voetbal en…
Hotel in Liepāja. Het klinkt als een belofte die wordt gefluisterd door de schuimkoppen van de Baltische Zee, een plek waar de werkelijkheid soms even wankelt en overgaat in een droomlandschap. Als influencer heb ik…
Letland. Het is het midden, hè. Tussen de kolossen Rusland en de rest. Een plek waar de identiteit als een kwetsbaar, maar kostbaar ding wordt vastgehouden. Riga, de Art Nouveau-stad. Ge loopt door de straten en ge voelt de verleiding van de ornamenten, de zwierige lijnen die de zwaarte van de geschiedenis proberen te camoufleren. Maar ge moet verder kijken dan dat. De geschiedenis is hier geen abstract concept; ze is een constante aanwezigheid. Het is de Sovjet-schaduw, de Baltische trots, de Duitse elegantie. Het is een stad die continu balanceert op de rand van het verleden en de moderne wereld. En de jongeren? Die zijn de zenuw van de stad. Ze zijn te mooi, te slim, te snel. Ze dragen de hoop, maar ook de angst om weer opgeslokt te worden. Ge moet de tijd nemen om de verhalen te horen, de kleine anekdotes van verzet en overleving. Want in Letland is het persoonlijke politiek. Het is een land van subtiele signalen, van onuitgesproken spanning. Ge zoekt het geluk in de kleine, alledaagse dingen, in de warme koffie, in de blik van een vreemde. Want de kwetsbaarheid van het bestaan is hier tastbaar.