Sport in Ungheni. Als ik die woorden uitspreek, proef ik de stof van de Moldavische steppe en de vage zweem van diesel die over de Prut-rivier waait. Ik ben Gabriel Cairo, vijfenvijftig jaar, en mijn…
Architectuur in Chișinău is geen statisch gegeven, maar een zinderend, bijna koortsachtig weefsel van ambities, triomfen en een onvermijdelijk verval dat de stad een melancholische schoonheid verleent. Als architect met meer dan veertig jaar ervaring…
Een weekend naar Comrat is de ultieme exercitie in nederigheid. Voor de hoger opgeleide vijftigplusser die meent alles al gezien te hebben — van de glimmende façades in Dubai tot de overprikkelde grachten van Amsterdam…
Fietsvakantie in Comrat; laten we eerlijk zijn, dat klinkt voor de gemiddelde medemens als een strafexpeditie naar de achtertuin van de geschiedenis. Maar jij bent niet gemiddeld, jij bent vijftigplus, hoogopgeleid en hopelijk gezegend met…
Restaurants in Chișinău vormen het kloppende hart van een stad die dapper balanceert tussen de weemoed van het verleden en de gulzigheid van de toekomst. Voor de reiziger die de vijftig gepasseerd is en de…
Vliegtickets naar Cahul zijn als de toegangsbewijzen tot een vergeten droom, een plek waar de tijd niet tikt maar ademt in de zware ritmiek van de Prut-rivier. Als reisagente zie ik vaak hoe de ziel…
Films in Cahul zijn als de zware, zoete wijn van de regio: ze laten een diepe indruk achter die langzaam in je bewustzijn indaalt. In dit artikel verkennen we hoe de ‘Zuidelijke Hoofdstad’ van Moldavië…
Als bereisde agente en kenner van Moldavië kan ik je vertellen dat de reis naar Ceadîr-Lunga al begint zodra je de gedachte toelaat. Het is geen reis voor de gemakzuchtige ziel die denkt dat de…
Vliegtickets naar Tiraspol boeken is een beetje zoals zoeken naar een eenhoorn op Marktplaats: je kunt blijven zoeken, maar je vindt het niet. Tiraspol, de zelfverklaarde hoofdstad van Transnistrië, heeft namelijk helemaal geen werkend internationaal…
Een stedentrip naar Chișinău plannen? Dan zoek je waarschijnlijk ook naar het beste dat theaters in Chișinău te bieden hebben, en geloof me, dat is meer dan je op het eerste gezicht zou denken. Mijn…
Moldavië. Het land dat men vergeten is, weggestopt in de plooien van het Oostblok. Chișinău. Ge verwacht hier de grandeur, de grote gebaren, maar ge vindt de stilte, de ingetogenheid van een volk dat gewend is om te wachten. Er is de zwaarte van het verleden, die Russische otkaz, de Sovjet-stempel die zich in de architectuur heeft vastgebeten. Maar er is ook de veerkracht. Ge moet naar de wijngaarden, de ondergrondse kelders die als kathedralen van de aarde zijn. Daar, in de diepte, vindt ge de ware ziel van Moldavië. Het is het land van de wijn, van de aarde die alles geeft en alles terugneemt. De mensen, ze zijn arm, ja, maar ze hebben die onwrikbare waardigheid, de trots van de boer die zijn land bewerkt. Het is de geschiedenis van een grensland, verscheurd tussen culturen, tussen Roemenië en Rusland. Ge moet er met zachte blik naar kijken. Het is geen stad van het schone bedrog. Het is een stad van het harde feit. En de schoonheid schuilt in de weerstand, in de onverzettelijke wil om te blijven bestaan, ook al kijkt de wereld de andere kant op. Moldavië is een les in nederigheid.