Höfn. Klinkt als een kleine, zoute, IJslandse zucht die over de oceaan waait. Hier, aan de zuidkust van IJsland, is de zee de constante, de onmetelijke, onverschillige minnares. En de gletsjers, de Vatnajökull, die gigantische, witte monsters boven de stad, zijn de constante dreiging, de onmetelijke, onverschillige getuige. De stad is klein, bescheiden, met die typische, IJslandse eenvoud. Maar de ware poëzie schuilt in de natuur, in de botsing tussen het vuur en het ijs. Ga hierheen, en wees stil aan de haven. En voel de zwaarte van de aarde, de menselijke noodzaak om te vechten voor de vrijheid.