Korçë. Klinkt als een scheur in een oud document. Het is de vermoeidheid van het Albanese bestaan die hier in de lucht hangt. Je ziet die oude bazars, die fluisteren over verloren handel en Turkse overheersing. En dan die ordelijke straten, die erfenis van de Franse invloed, een contrast dat pijn doet aan de ziel. Het is de strijd tussen de balkan chaos en de Europese drang naar orde die hier speelt. Ik zag een man die zwijgend zijn raki dronk, en ik dacht: wat een stille wijsheid in die eenvoudige daad. Het is de melancholie van het kleine land dat gevangen zit tussen grote machten. Je zoekt naar de pracht, maar je vindt de schoonheid van het overleven. Je drinkt nog een glas, en je weet dat je dankbaar moet zijn voor de luxe van je eigen vrijheid.