Milaan. Klinkt als een strakke, Italiaanse zucht, een financiële, modieuze ademhaling. Hier is de mode de enige god, en de snelheid de nationale sport. De stad is elegant, snel, onverschillig voor de emotionele zwaarte. Maar de ware poëzie schuilt in de Duomo, dat gigantische, Gotische bouwwerk dat de menselijke ijdelheid tot in de absurde hoogte voert. En de Galleria Vittorio Emanuele II, die glimmende, glazen kooi van de luxe. Dat is de essentie van Milaan: de verleiding van de oppervlakkigheid, de noodzaak om te zijn wat je niet bent. De stad is niet mooi op de eerste blik, ze is hard, functioneel, maar ze eist dat je meedoet aan de show. Ga hierheen, en wees de toeschouwer van de grootste, meest modieuze opera ter wereld. En voel de zwaarte van de snelheid, de menselijke noodzaak om te consumeren om te bestaan.