Ga naar de inhoud

Finland. De ultieme kluizenaar, ver weggestopt in het koude Noorden. Helsinki. Geen stad van de overdaad, neen. Hier is alles gestript tot de essentie, tot het pure. De architectuur: wit, functioneel, een beetje bar in zijn eerlijkheid. Dat is de Finse ziel, hè. Geen onnodige franjes. Het is het land van de sisu, dat onverzettelijke doorzettingsvermogen dat de kou en de geschiedenis heeft getrotseerd. Ge moet hier niet komen voor de gezellige chaos, ge komt hier voor de helderheid. En die duizenden meren, die zijn de echte steden van dit land. De meren die de stilte bewaren, de bossen die de duisternis bevatten. De sauna, dat is de plek waar de Finse mens zijn maskers aflegt, waar de warmte de kou uit de botten jaagt. Ge voelt hier de nabijheid van de natuur, de dunne grens tussen de stad en de wildernis. Het is een plek waar men niet gelooft in de mens, maar in de onvermijdelijkheid van de natuur. En dat maakt het tot een perfecte, zij het kille, confrontatie met de harde realiteit van het bestaan.