Verenigd Koninkrijk. Ze noemen het Great Britain, nietwaar? Een naam die de pretentie van een vervlogen tijd draagt. Londen. Een stad die te groot is, te druk, te chaotisch, te Brits. U arriveert, en u voelt de zwaarte van het Empire, de geschiedenis die in elke straathoek ligt te wachten. De architectuur is imposant, ja, maar ook een beetje moe, alsof de glorie te lang heeft geduurd. U ziet de mensen in de metro, beleefd, met die typische Britse afstandelijkheid die de emoties op afstand houdt. En dat is het spel. U zoekt naar het conflict, het verborgene, de barst in de façade van het fatsoen. U vindt het in de pubs, de donkere, rokerige kroegen waar het bier te warm is en de conversatie te luid. Daar, in die gezellige chaos, ligt de ware Britse ziel verscholen. Het is de ironie, de zelfspot, de onwil om zichzelf serieus te nemen. Het Verenigd Koninkrijk is een land dat leeft van de herinnering aan de grootsheid, maar dat in het heden worstelt met de onzekerheid. En dat maakt het tot een perfecte observatiepost voor de cynische reiziger.