Zeg eens eerlijk, ben jij ook zo verschrikkelijk klaar met die voorgekauwde vakanties waar je alleen maar als een mak schaap van het lauwe ontbijtbuffet naar de rand van een chloorblauw zwembad waggelt? Welnee, natuurlijk…
Sport in Schaan is geen loutere tijdspas; het is een breed uitwaaierende tandradbaan van menselijke ambitie die zich vastbijt in de onverbiddelijke flanken van de Alpen. Het is een vloeibaar interbellum tussen de gejaagde hartslag…
Hiking in Bratislava is meer dan een fysieke verplaatsing door een Centraal-Europees landschap; het is een diepe duik in de gelaagdheid van de menselijke geschiedenis, een wandeling door de vele betekenislagen van een stad die…
Films in Basel vormen een wonderlijk weefsel van licht, schaduw en de onmiskenbare geur van de Rijn die traag onder de bruggen door stroomt. Als regisseur met bijna zestig jaar op de teller, waarvan de…
Musea in Triesenberg zijn als de jaarringen van een boom die op een te steile helling is gegroeid; ze vertellen het verhaal van groei tegen de verdrukking in, van barre winters die de botten deden…
Hotel in Eger. Als ik die woorden uitspreek, ruik ik bijna onmiddellijk de kruidige, diepe geur van rode wijn en zie ik de zon loom ondergaan achter de slanke minaret die als een stenen vinger…
Musea in Krakau zijn als de personages in een roman: ze dragen een verleden met zich mee waarover ze liever zwijgen, maar dat in elke kier en plooi van hun bestaan zichtbaar blijft. De geschiedenis…
Een weekend naar Kutná Hora is geen vrolijke polonaise langs suikerzoete gevels, maar een afdaling in de krochten van de menselijke ziel, daar waar de hebzucht naar zilver ooit de wet dicteerde en de dood…
Een hotel in Düsseldorf kiezen is geen louter logistieke handeling; het is een existentiële keuze waarbij je jezelf afvraagt wie je wilt zijn in deze stad van staal, mode en filosofische diepgang. Als Maaike Huijsen,…
Liefste cultuurminnende wandelaar, geachte metgezel van het goede leven, heb jij je koffers al gepakt voor die sublieme wandeling in Lausanne waar je al zo lang van droomt? Luister naar mij, Winnie, je bereisde gids…
Centraal-Europa. Dat is zo’n term die ge gebruikt om de zwaarte van de geschiedenis een beetje te verzachten, hè. De landen die altijd tussen iets in lagen, tussen Oost en West, tussen de Habsburgers en de Sovjets. En dat voelt ge. Wenen, Praag, Boedapest. De grandeur, ja, de Barok, de muziek. Maar ge moét ook de melancholie voelen, de onuitgesproken pijn die in de gevels zit. Het is de kunst van het overleven door middel van de schoonheid. De mensen, ze zijn ingehouden, trots, ze dragen de last van hun afkomst. Ge zoekt hier naar de romantiek, en ge vindt de waarheid van de menselijke fragiliteit. De koude Donau, de mist boven de Moldau. Het is een plek om u te realiseren hoe belangrijk het is om zacht te zijn voor elkaar. Want de geschiedenis is hier niet ver weg; ze is de adem die ge in- en uitademt. Centraal-Europa is een les in het leven met de littekens. En dat maakt het zo ontroerend.