Hotel in Akureyri: de 10 mooiste arctische schuilplaatsen
Je kent het wel, dat gevoel wanneer je een stad binnenrijdt en je onmiddellijk afvraagt of de mensen die er wonen écht gelukkig zijn, of dat ze alleen maar doen alsof voor de toeristen die…
Je kent het wel, dat gevoel wanneer je een stad binnenrijdt en je onmiddellijk afvraagt of de mensen die er wonen écht gelukkig zijn, of dat ze alleen maar doen alsof voor de toeristen die…
Welkom in Ísafjörður, de plek waar de tijd niet alleen stilstaat, maar waar ze schijnt te zijn overleden aan een overdosis melancholie en visgeur. Als je denkt dat een hotel in Ísafjörður je gaat redden…
Een wandelvakantie in Akureyri is als het openen van een ijskoud juwelenkistje waarin de tijd vloeibaar is geworden, een plek waar de realiteit zich voortdurend herschikt tot een droomlandschap. Ik ben Winnie, vijfenvijftig jaar aan…
Bijzondere gebouwen in Vík í Mýrdal zijn niet zomaar constructies van beton, hout of golfplaat; het zijn bakens van menselijke volharding in een landschap dat elk moment kan besluiten je op te slokken. Ik ben…
Vliegtickets naar Akureyri zijn de sleutel tot een wereld die zó onwerkelijk mooi is, dat je jezelf soms even in de arm moet knijpen om te voelen of je niet droomt. Ik ben Willemien Aikema,…
Een stedentrip naar Egilsstaðir is een onderneming voor de reiziger die heeft begrepen dat de werkelijkheid zich niet laat vangen in de glitter van een wereldstad, maar zich schuilhoudt in de plooien van een basaltlandschap…
Musea in Borgarnes zijn als versteende dromen die oprijzen uit de ziltige nevels van de Borgarfjörður, plekken waar de tijd niet louter verstrijkt, maar vloeibaar wordt tussen de barsten van het basalt en de ijzige…
Sport in Selfoss is een fenomeen dat zich niet zomaar laat vangen in droge statistieken of kille uitslagen. Het is de ademhaling van een gemeenschap die standhoudt tegen de elementen. Ik ben Gabriel Cairo, vijfenvijftig…
Een hotel in Höfn zoeken is als het dwalen door een landschap waar de schaduwen van de gletsjer groter zijn dan de dromen van de stervelingen. Terwijl ik hier sta, aan de rafelrand van de…
Architectuur in Ísafjörður. Als ik die woorden uitspreek, voel ik de koude adem van de Westfjorden in mijn nek, een rilling die niet voortkomt uit onbehagen, maar uit een ontzagwekkende ontmoeting met de tijd zelf.…
Reykjavik. Het zachte weefsel van de stad ligt als een sjaal om de schouders van de vulkanische rots. Hier is de aarde nog jong, nog aan het zoeken. Ge voelt de hitte onder de zolen van uw schoenen, de zwavel die de lucht zwaar maakt. De stad zelf, een lappendeken van kleurrijke huizen, is een poging tot het negeren van de koude, brute waarheid van de natuur. Maar de waarheid is er. Die oceaan, zwart en immens, die de kusten opvreet. De gletsjers, wit en ongenaakbaar. IJsland is de confrontatie tussen het vlees en de steen, tussen het menselijke en het oerkrachtige. Ge zoekt in de bars naar de warmte, naar de wodka die de kou uit de ledematen jaagt. Ge kijkt naar de IJslanders, die kleine, stoïcijnse mensen die met een soort heroïsche vanzelfsprekendheid in deze helft van de wereld leven. De stad is een verzameling zenuwen, verbonden door de geothermische aders van de aarde. Laat de wind uw kleren van uw lijf rukken. Laat de stenen u vertellen over de geboorte van de wereld. Dit is het land van het begin, van het pure, ongeremde geweld. En ge zijt slechts een getuige.