Vliegtickets naar Limasol zijn de toegangsbewijzen tot een wereld waarin de tijd niet tikt, maar kabbelt als de Middellandse Zee tegen de oude havenmuren. Ik ben Willemien Aikema, vierenveertig jaar inmiddels, en als reisagente heb…
Fietsvakantie in Bilbao. Als ik die woorden uitspreek, proef ik de ijzersmaak van de oude industrie en de ziltige geur van de Nervión die door de stad snijdt als een glimmend scalpel. Ik houd van…
Restaurants in Arinsal zijn niet louter plekken waar men de honger stilt, nee, het zijn eerder temporele capsules waarin de smaken van de bergen, de geuren van smeulend dennenhout en de herinnering aan eeuwenoude transhumance…
Beste reiziger, architectuur in Canillo is als een traag geschreven brief aan de tijd, een epistel waarin elke steen een woord is en elk dak een zinsnede. Ik ben Frank, zesenzestig jaar inmiddels, architect van…
Een hotel in Polis vinden is als het openslaan van een zonovergoten roman van Tessa de Loo; je wordt meegevoerd naar een wereld waar de tijd trager tikt en de geur van citrusbloesem de lucht…
Fietstochten in Polis zijn als een traag vloeiend gedicht van Peter Verhelst; ze vloeien over het landschap als vloeibaar goud, waar elke pedaalslag een nieuwe strofe onthult van een eeuwenoud verhaal. Als procesmanager ben ik…
Musea in Córdoba. Als je die woorden langzaam uitspreekt, ruik je bijna de bedwelmende geur van jasmijn al en hoor je het ritmische getik van een houten waaier tegen een klamme handpalm in de middaghitte.…
Theaters in Venetië. Zeg het hardop en je proeft onmiddellijk de zoute, lichtjes naar bederf neigende nasmaak van een stad die koppig weigert te verdrinken, ook al staat het brakke water haar al decennia tot…
Sport in Andorra la Vella. Je proeft de hoogte al in je longen voordat je de eerste helling hebt bedwongen. Ik ben Gabriel Cairo, een man die zijn knieën heeft versleten op sportvelden van Patagonië…
Citytrip naar Paphos. Zodra je deze woorden uitspreekt, proef je de metaalachtige smaak van de Middellandse Zee, vermengd met de stoffige geur van millennia aan geschiedenis die hier, aan de ruige westkust van Cyprus, als…
Zuid-Europa. De zon, de hitte, de passie die als een zware deken over het continent ligt. Dat is de essentie. Spanje, Italië, Griekenland. De landen van de chaos en de schoonheid. Ge verwacht de ruïnes, de eilanden, de zee die te blauw is. En ge vindt de mens in zijn naakte, onverbloemde staat. De Napolitaanse straten, de Griekse tavernes, de Spaanse bodega’s. Het is de cultuur van het moment, van het leven dat intens wordt gevierd. Ge moet de tijd nemen om de verhalen te horen, de zang, de muziek die de zwaarte moet verdrijven. Het is de strijd tussen de armoede en de trots, tussen de kerk en de zonde. De geschiedenis is hier geen abstractie; ze is de grond waar ge op loopt. Ge zoekt hier niet naar de rust, ge zoekt naar het leven. Het rumoer, de geur, de onontkoombare aanwezigheid van de ander. Zuid-Europa is een gedicht over de hartstocht. Een plek waar men leert dat het leven, hoe moeilijk ook, altijd de moeite waard is.