Hiking in Mechelen; de woorden alleen al doen vermoeden dat je met een rugzak vol existentiële twijfel en een paar stevige bergschoenen een berg gaat beklimmen die er niet is. Mechelen is plat, zo plat als de moraal van een politicus in verkiezingstijd, maar laat je niet vangen door die horizontale leugen. Als schrijfster van vijfenvijftig zomers heb ik geleerd dat de ware diepte niet in de hoogtemeters zit, maar in de kieren van de geschiedenis en de geur van verschraald bier in de schaduw van de Sint-Romboutstoren.
Mechelen is een stad waar de tijd niet vloeit, maar stolt in de vorm van barokke gevels en Mannekes die met een sardonische glimlach naar je staren. Voor de hoger opgeleide wandelaar die de vijftig is gepasseerd — en dus de nodige wijsheid bezit om te weten dat een rechte lijn de saaiste verbinding is tussen twee punten — biedt deze stad een decor dat even prachtig als verbijsterend is. Tijdens het hiking in Mechelen word je niet geconfronteerd met ijle berglucht, maar met de zware adem van het verleden.
In deze gids sleur ik je mee langs acht trajecten die je kuitspieren zullen tarten en je verstand op de proef stellen. Van de Dijle-oevers tot de mistige velden van Battel: bereid je voor op een visuele mokerslag in de stijl van Verhulst. Trek je veters strak, want de stenen hebben dorst.
Inhoudsopgave
- Stadsmeditaties: Wandelen door het historische labyrint
- Vloeibare wegen: Hiking langs de Dijle en de meren
- De periferie van de rede: Natuur aan de stadsgrens
Stadsmeditaties: Wandelen door het historische labyrint
Wie meent dat hiking in Mechelen beperkt blijft tot een drenteltje over de Grote Markt, heeft waarschijnlijk te veel van de lokale goudgele drank geproefd. De binnenstad is een organisch gegroeid zenuwstelsel van stegen waar de logica ver te zoeken is. Het voordeel? Je verdwaalt altijd op een esthetisch verantwoorde manier. Het nadeel? Je enkels overleven de kasseien alleen als je ze behandelt met de nodige minachting.
De Maneblusser-ommegang
Dit is de klassieker onder de wandelingen, maar dan met een hoek af. We starten op de Grote Markt, onder de schaduw van die onvoltooide toren die daar staat te pronken als een fallussymbool van een verloren grootsheid.
- Startpunt: Stadhuis Mechelen, Grote Markt.
- Eindpunt: Het Hof van Busleyden.
- Route: Vertrek noordwaarts via de Steenweg. Sla linksaf de Befferstraat in, waar de ambtenaren dromen van hun pensioen. Vervolg je weg naar de Veemarkt en duik de Biervliet in. Loop via de Sint-Romboutskerkhof cirkels rond de toren tot je duizelig wordt. Eindig in de tuin van het museum Hof van Busleyden via de Frederik de Merodestraat.
- Hoogtepunten: De Sint-Romboutstoren (514 treden voor wie echt masochistisch is), de Veemarkt en de muren van de Sint-Pieter-en-Paulkerk.
- Afstand: 5,5 km.
- Gemiddelde wandelduur: 2,5 uur.
Winnie’s indruk: Ik stond daar op dat Sint-Romboutskerkhof en bedacht me dat de duiven daar waarschijnlijk intelligenter zijn dan de gemiddelde toerist. Er hangt een sfeer van ‘bijna gelukt’ in Mechelen, en nergens voel je dat sterker dan onder die toren die weigerde een spits te krijgen.
Ontdek de geheimen van de toren op de site van Visit Mechelen 
.
De echo van de begijnen
Een tocht door de stilste wijk van de stad, waar de muren vroeger muren waren om de mannen buiten te houden, wat op zich al een prijzenswaardig streven is.
- Startpunt: De Begijnhofkerk (Sint-Catharinakerk).
- Eindpunt: Brouwerij Het Anker.
- Route: Vanuit de Sint-Catharinastraat loop je de Nonnenstraat in. Sla rechtsaf in de Hovestraat en zoek de kleine doorgangen die leiden naar de Moreelstraat. Blijf dwalen tot je de Guido Gezellelaan bereikt, steek deze niet over, maar keer terug via de Acht-Zalighedenstraat naar de Grootbegijnhof.
- Hoogtepunten: De witgekalkte gevels, de devotiekapelletjes en de geur van hop bij het eindpunt.
- Afstand: 4 km.
- Gemiddelde wandelduur: 2 uur.
“Het begijnhof is een archief van onuitgesproken woorden. De stilte is er zo dik dat je ze met een broodmes zou kunnen snijden, mits het broodmes gezegend is door de lokale pastoor.”
Verdiep je in de UNESCO-historie: UNESCO Begijnhoven .
Langs barokke engelen en brouwketels
Deze wandeling combineert de spirituele hoogmoed van de kerk met de vloeibare troost van het volk. Ideaal voor wie meent dat bidden en drinken twee kanten van dezelfde medaille zijn.
- Startpunt: Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk.
- Eindpunt: Lamot-site.
- Route: Vertrek van de kerk aan de Onze-Lieve-Vrouwestraat. Volg deze modieuze straat richting de Korenmarkt. Sla linksaf naar de Hoogstraat en passeer de Brusselpoort. Keer om en wandel langs de Melaan naar de Vismarkt.
- Hoogtepunten: De Rubens in de kerk, de laatste stadspoort en de terrasjes aan de Vismarkt waar de tijd stilletjes sterft.
- Afstand: 6,2 km.
- Gemiddelde wandelduur: 3 uur.
Winnie’s indruk: Op de Vismarkt zag ik een man die probeerde een dialoog aan te gaan met een standbeeld van een vis. Dat is Mechelen: een plek waar de grens tussen realiteit en hallucinatie vervaagt zodra de zon onder de horizon zakt. Een heerlijke route voor wie houdt van architecturale pracht en menselijk verval.
Bekijk de collectie van het museum: Hof van Busleyden .
Vloeibare wegen: Hiking langs de Dijle en de meren
Hiking in Mechelen is onlosmakelijk verbonden met water. De Dijle kronkelt door de stad als een darmstelsel dat wanhopig probeert de afvalstoffen van de beschaving af te voeren. De paden langs het water zijn rustgevend, mits je de eenden niet beledigt.
De Dijlepad-expeditie
Dit pad drijft letterlijk op het water. Het is een oefening in balans voor de wandelaar die zijn waardigheid wil behouden terwijl de grond onder zijn voeten deint.
- Startpunt: De Haverwerf (bij de drie historische gevels).
- Eindpunt: De Kruidtuin (Botanique).
- Route: Stap op het drijvende pad aan de Haverwerf. Volg de rivier stroomopwaarts onder de bruggen door. Verlaat het water bij de Zandpoortvest en wandel via de Bruul (de commerciële slagader van de hel) naar de ingang van de Kruidtuin.
- Hoogtepunten: Het perspectief vanaf het water op de achtergevels van oude panden en de rust van de Kruidtuin.
- Afstand: 3,5 km.
- Gemiddelde wandelduur: 2 uur.
Raadpleeg de stadskaart voor waterwegen: Stadsplan Mechelen .
Safari in het Mechels Broek
Voor het echte hiking in Mechelen werk moet je de stadsmuren verlaten en het moeras induiken. Hier vind je vogels die kijken alsof ze weten wanneer de wereld vergaat.
- Startpunt: Bezoekerscentrum Natuurpunt, Muizen.
- Eindpunt: De Barebeekvallei.
- Route: Volg het AS-pad (rood gemarkeerd). Wandel over de dijken van de Dijle richting Rijmenam. Sla af bij de grote kijkhut en volg de vlonderpaden door het riet. Keer terug via de onverharde wegen van de Muizenhoekstraat.
- Hoogtepunten: De ooievaars (die hier meer rechten hebben dan de bewoners), de uitgestrekte waterplassen en de modder die je schoenen claimt.
- Afstand: 9,8 km.
- Gemiddelde wandelduur: 4 uur.
“In het Mechels Broek besef je dat de natuur een geduldig beest is dat wacht tot we allemaal weg zijn om de kasseien weer met mos te bedekken.”
Plan je route via Natuurpunt: Natuurpunt Mechels Broek .
De Zenne-meander naar de dood
Een wandeling langs de Zenne en het kanaal, waar de industriële melancholie hand in hand gaat met de opkomende natuur.
- Startpunt: Station Mechelen-Nekkerspoel.
- Eindpunt: Zennegat.
- Route: Volg de Nekkerspoelstraat tot aan de Dijle. Wandel langs de Afleidingsdijle richting het noorden. Blijf de stroom volgen tot de samenvloeiing met de Zenne en het kanaal bij het Zennegat.
- Hoogtepunten: De industriële sluizen, de desolate jaagpaden en de caféetjes bij het Zennegat waar de tijd is blijven steken in 1974.
- Afstand: 12,5 km.
- Gemiddelde wandelduur: 5 uur.
Winnie’s indruk: Het Zennegat is de plek waar God de wereld is vergeten af te maken. Het is er prachtig op een manier die pijn doet aan de ogen. Je vindt er mensen die al veertig jaar naar hetzelfde water staren. Dat is pas toewijding aan een landschap.
De periferie van de rede: Natuur aan de stadsgrens
Soms moet je de beschaving achter je laten om te beseffen dat Mechelen eigenlijk een eiland van baksteen is in een zee van groen en beton. Deze wandelingen zijn voor de kilometervreters.
Het Battel-complex: Sluizen en stilte
Een tocht naar het gehucht Battel, waar het water de baas is en de wandelaar slechts een figurant.
- Startpunt: Winketkaai, Mechelen.
- Eindpunt: De kerk van Battel.
- Route: Loop langs het Kanaal Leuven-Dijle (de vaart) in noordwestelijke richting. Passeer de sluizen van de Plaisancebrug. Blijf het jaagpad volgen tot aan de brug van Battel. Sla linksaf de Battelsesteenweg op voor een kort bezoek aan de dorpskern en keer terug via de Hogeweg.
- Hoogtepunten: De enorme schepen die door de nauwe kanalen glijden en de weidse velden tussen Mechelen en Hombeek.
- Afstand: 14 km.
- Gemiddelde wandelduur: 6 uur.
Informatie over de sluizen: De Vlaamse Waterweg .
De rozentuin der verloren zielen
Het Vrijbroekpark is de plek waar de gegoede burgerij van Mechelen haar honden uitlaat en haar zonden overweegt tussen de bloemperken.
- Startpunt: Hoofdingang Vrijbroekpark, Ridder Dessainlaan.
- Eindpunt: Het bezoekerscentrum.
- Route: Volg de buitenste lus van het park, een pad dat slingert langs de Zandpoortvest en de achterliggende beken. Neem een omweg door de rozentuin en de arboretum-zone.
- Hoogtepunten: De bekroonde rozentuin en de vijvers waar de karpers even dik zijn als de gemiddelde schepen van toerisme.
- Afstand: 7,5 km.
- Gemiddelde wandelduur: 3,5 uur.
Winnie’s indruk: In het Vrijbroekpark waan ik me soms in een victoriaanse roman, maar dan met meer joggers in fluorescerende pakjes. De rozentuin is echter een visueel delirium dat je moet ondergaan om te geloven. Het is de enige plek waar de dood van een bloem even dramatisch oogt als een opera van Wagner.
Verken het parkbeheer: Provinciaal Park Vrijbroek .
Mechelen is een stad die je moet ‘hikken’ tot de blaren op je ziel staan. Het is een plek van contrasten, van heiligen en zondaars, van stil water en kabaal op de kasseien. Of je nu kiest voor de vogelvrije wandelingen in het moeras of de existentiële dwaaltochten in het Begijnhof, Mechelen laat je niet onberoerd. Het is een stad die schuurt, die irriteert en die je uiteindelijk in haar armen sluit met een geur van wierook en bier. Ga naar buiten, verlies je weg en vind jezelf terug op een terras met een Gouden Carolus. Dat is de enige ware bestemming van elke wandeling.
