Films in Valencia; het klinkt als een contradictie voor wie de stad enkel associeert met klef geworden paella en gepensioneerde West-Europeanen die hun laatste dagen slijten in de zon. Toch is dit bakstenen labyrint aan de Middellandse Zee een mekka voor regisseurs die menen dat een futuristische koepel van Calatrava de leegte in hun script kan maskeren. Valencia is niet zomaar een stad; het is een decor dat wanhopig probeert te bewijzen dat het meer is dan alleen een verzameling sinaasappelbomen.
Voor de erudiete vijftigplusser, die de ironie van een Hollywood-productie in een bankroet landschap wel kan waarderen, biedt deze stad een gelaagdheid die je in Cannes niet vindt. Een films in Valencia ontdekkingstocht is een exercitie in het doorprikken van illusies. Terwijl George Clooney doet alsof hij in de toekomst wandelt, struikel jij over de realiteit van een droge rivierbedding.
In deze gids bespreek ik twaalf producties die Valencia hebben misbruikt voor hun eigen esthetiek. Van de steriele witte utopieën tot de groezelige achterafstraatjes van El Carmen: we gaan op zoek naar de waarheid achter het celluloid. Bereid je voor op een relaas vol visuele pracht en een gezonde dosis regisseurs-cynisme. Welkom op de set.
Inhoudsopgave van Films in Valencia
- De toekomst in beton: De Ciudad de las Artes y las Ciencias
- Het verleden heruitgevonden: De oude stad en paleizen
- Actie en modder: De haven en de rivierbedding
- De grote Valencia filmwandeling: Route en details
De toekomst in beton: De Ciudad de las Artes y las Ciencias
Tomorrowland (2015)
Disney dacht dat ze de toekomst hadden gevonden in Valencia. In de film Tomorrowland fungeert de Ciudad de las Artes y las Ciencias (CAC) als de utopische kern van een andere dimensie. George Clooney en Britt Robertson dwalen rond tussen de vijvers van het L’Hemisfèric.
De witte, organische vormen van architect Santiago Calatrava moesten de kijker doen geloven dat we in 2050 leven, terwijl de gemiddelde Spanjaard in 2015 nog steeds in de rij stond voor een uitkering.
Kai’s indruk: Het is aandoenlijk om te zien hoe regisseur Brad Bird probeerde om van dit stilstaande water een bruisende metropool te maken. In werkelijkheid is het vooral een plek waar toeristen hun dure lenzen kapot maken op het witte marmer. Maar goed, op film ziet het eruit als een droom die we ons niet kunnen veroorloven.
Verken de architectuur zelf bij de Ciudad de las Artes y las Ciencias 
.
Star Wars: Andor (2022)
Zelfs de Galactic Empire heeft een voorkeur voor Valenciaanse architectuur. In de serie Andor werden de wandelpaden rondom het Palau de les Arts Reina Sofía gebruikt als de imperiale hoofdstad Coruscant. De strakke witte lijnen en de enorme schaal van het operagebouw passen perfect bij de kille esthetiek van de Empire.
“Er is weinig fantasie nodig om van Calatrava’s werk een imperiaal hoofdkwartier te maken. De kilte is reeds aanwezig in de stenen zelf.”
Doctor Who (2017)
De Doctor (Peter Capaldi) belandt in de aflevering ‘Smile’ in een stad waar emoticons je doodvonnis zijn. Het Museu de les Ciències Príncipe Felipe diende als decor voor de futuristische kolonie. Het interieur van de witte zuilenhal is nagenoeg onveranderd gelaten voor de opnames, wat weer eens bewijst dat de werkelijkheid soms vreemder is dan fictie.
Citadel (2023)
In deze spionagethriller wordt Valencia wederom neergezet als een technologische hub. De actiescènes maken volop gebruik van de diepe blauwe vijvers en de witte bruggen. Richard Madden en Priyanka Chopra Jonas rennen hier rond alsof hun leven ervan afhangt, terwijl de lokale bevolking rustig haar siësta houdt.
Het verleden heruitgevonden: De oude stad en paleizen
Tirant lo Blanc (2006)
Dit historische epos over ridders en hofintriges vond zijn thuis in de Lonja de la Seda (Zijdebeurs). De prachtige zuilenhal, een UNESCO-werelderfgoed, fungeert als de koninklijke troonzaal. Het is een van de weinige keren dat de cinema echt de diepte van de Valenciaanse geschiedenis opzoekt.
“De Lonja is geen decor; het is een levend fossiel. Filmen tussen deze zuilen is als proberen een gesprek te voeren met de vijftiende eeuw.”
Bezoek de zijdebeurs virtueel: Ayuntamiento de València – Lonja .
Pain and Glory (Dolor y Gloria) (2019)
Pedro Almodóvar koos voor de grotten van Paterna, net buiten het centrum. Antonio Banderas speelt een regisseur (ironisch, nietwaar?) die terugblikt op zijn kindertijd. De witte, ondergrondse woningen zijn visueel onvergetelijk.
Kai’s indruk: Almodóvar begrijpt dat kleur geen verf is, maar emotie. De grotten van Paterna zijn in zijn handen geen holen, maar baarmoeders van creativiteit. Het is de meest authentieke weergave van de regio die ik ooit op film heb gezien.
The Cold Light of Day (2012)
Henry Cavill en Bruce Willis in Valencia. De film is een aaneenschakeling van actie waarbij de Plaza de la Reina en de nauwe steegjes van El Carmen louter een vervaging op de achtergrond zijn terwijl er kogels in het rond vliegen.
The Boy (2015)
Dit sfeervolle drama maakt prachtig gebruik van de Estació del Nord. De modernistische gevel met sinaasappelmotieven en de houten stationshal bieden een melancholisch vertrekpunt voor de protagonist. Acteur Jude Hill brengt hier een breekbaarheid die de stenen lijkt te doen smelten.
“Stations zijn de tranen van de architectuur. In Valencia huilt men tenminste in een decor van prachtige mozaïeken.”
Actie en modder: De haven en de rivierbedding
Cien años de perdón (2016)
Een bankovervalfilm die de Plaza de l’Ajuntament in een oorlogsgebied verandert. De scènes buiten de bank tonen de statige gebouwen van het gemeentehuisplein als een kille, ongenaakbare omgeving. Rodrigo de la Serna speelt de hoofdrol met een verve die je doet vergeten dat het eigenlijk om een ordinair misdrijf gaat.
Kai’s indruk: Er is niets lekkerder dan een bank overvallen in het hart van de macht. De regen in deze film is een prachtig satirisch commentaar op de Spaanse droogte, zowel meteorologisch als financieel.
The Gunman (2015)
Sean Penn gebruikt de haven van Valencia (La Marina) voor een ontmoeting die natuurlijk uitloopt op geweld. Het moderne Veles e Vents-gebouw dient als een strak decor voor de spierballentaal van Penn en Javier Bardem.
El Olivo (2016)
In dit ontroerende verhaal over een gestolen olijfboom zie je de haven wederom, maar nu als de plek van verlies. De contrasten tussen de oude landbouw en de moderne havenkranen zijn schrijnend. Actrice Anna Castillo draagt de film met een rauwe eerlijkheid.
“Een boom op een schip is als een vis op de fiets. In de haven van Valencia wordt alles wat wortels heeft, uiteindelijk koopwaar.”
La gran aventura de Mortadelo y Filemón (2003)
Deze komedie maakte volop gebruik van de droge rivierbedding van de Turia. De achtervolgingen onder de historische bruggen tonen de stad op haar meest absurde wijze. Pepe Viyuela en Benito Pocino zijn de perfecte personificatie van de Spaanse chaos.
Kai’s indruk: Als je de Turia-rivier drooglegt om er een park van te maken, vraag je erom dat er een slapstick-duo doorheen gaat rennen. Het is architecturale humor van de hoogste plank.
De grote Valencia filmwandeling: Route en details
Om deze films in Valencia werkelijk te beleven, raad ik je aan de volgende route te lopen. Trek je meest pretentieuze regisseurs-sjaal aan en ga op pad.
- Startpunt: Estació del Nord. Hier begon de reis van The Boy.
- Route: Loop naar de Plaza de l’Ajuntament (Cien años de perdón). Wandel door naar de Lonja de la Seda (Tirant lo Blanc).
- Vervolg: Duik de wijk El Carmen in (The Cold Light of Day). Loop vervolgens omlaag naar het Turia Park (Mortadelo y Filemón).
- Finale: Volg het park naar de Ciudad de las Artes y las Ciencias. Dit is de utopie van Tomorrowland en Andor.
- Eindpunt: De waterbassins voor het Wetenschapsmuseum.
- Totale afstand: Ongeveer 8 kilometer.
- Tijdsduur: 3 tot 4 uur.
Wacht! Heeft u alle berichten over Valencia en dit land al gelezen?
Bronnen: Film Valencia Commission, Generalitat Valenciana, IMDB.
Wij doen onze best om deze informatie zo actueel en accuraat mogelijk te houden, maar kunnen niet garanderen dat alle details op het moment van lezen nog correct zijn. Zie ook onze disclaimer.
