Ivano-Frankivsk. Klinkt als een onleesbare, Oekraïense mantra. En dat is het ook een beetje. Hier, in West-Oekraïne, in de schaduw van de Karpaten, ligt een stad die de Oostenrijks-Hongaarse grandeur en de Oekraïense onafhankelijkheid in zich draagt. De oude stad, met haar Barokke, Weense architectuur, ligt daar als een versteende droom van de Midden-Europese pracht. Maar de ware poëzie schuilt in de mensen, in de jonge, onbevangen energie die de stad vult. Het is de agressieve, vastberaden wil om de geschiedenis achter zich te laten, om de toekomst te grijpen. Je loopt hier, en je voelt de spanning tussen het oude, zware verleden en de nieuwe, onzekere, maar opwindende toekomst. De Karpaten zijn de constante dreiging, de onmetelijke, onverschillige getuige. Ga hierheen, en wees de toeschouwer van de grootste, meest onzekere transitie van Europa. En voel de jonge, onbevangen, maar vastberaden ziel van Oekraïne.