Trip naar de Lofoten; het klinkt bijna als een contradictie, een vergeefse poging om de ongetemde natuur in een burgerlijk keurslijf te dwingen. Als reisagente heb ik vele oorden gezien waar de mens meent de…
Luister, je komt hier om te fietsen in Lofoten. Niet om te slenteren, nee, om te werken. Dit is Noorwegen. Dit is adembenemend, maar ook onverbiddelijk. Ik, Freddy Saint-Gilet, ben geen fietser, ik ben een…
Vliegen naar Trondheim is misschien wel de snelste manier om vanuit Utrecht in het hart van Trøndelag te komen. Maar geloof me, als doorgewinterde reiziger heb ik deze route op verschillende manieren benaderd, en de…
Noorwegen. Het land van de stilte en de fjorden, van de oliewelvaart en de existentiële kou. Oslo. Een stad die zich probeert te bewijzen, die met grote, glazen gebouwen haar ambitie toont, alsof geld de leegte kan vullen. Maar leegte is hier een feit. Het is de uitgestrektheid van het land, de enorme afstand tussen de mensen. U arriveert, en u voelt de perfectie, de efficiëntie, de kalmte. Maar kalmte is vaak slechts de afwezigheid van emotie. De Noren zijn te mooi, te gezond, te rijk. Ze hebben alles, en u vraagt zich af wat hun drijfveer nog kan zijn, behalve de drang om de perfectie te perfectioneren. En dan zijn er de fjorden. De natuur, zo overweldigend dat ze de mens tot stilte dwingt. Schoonheid als een vorm van terreur. U zoekt naar het conflict, de barst, het menselijke drama. Maar u vindt de orde. En dat is op zichzelf een drama. Reizen naar Noorwegen is een meditatie over de absurditeit van het comfort. Het is de ultieme bevestiging van de eenzaamheid, zelfs te midden van de meest overvloedige schoonheid.